En Sevdiğim Renk Yeşil (değildir)

(Resim Gemini ile üretilmiştir)

Bugün en sevdiğim rengin ne olduğunu düşünüyorum. Bugünü tamamen buna ayırmadım tabii ama üzerine düşünülmesi gerektiğine karar verdim. Çünkü en sevdiği renk sorulduğunda bile cevap veremeyen biri olmak istemiyorum. Her rengi seviyorum demek istiyorum ama içten içe bunun da yalan olduğunu biliyorum; mesela griyi o kadar sevmem. Tıpkı benim bu soruya olan tavrım gibi çok arada kalmış bir renk, net değil… Yalancı gibi biraz, siyah yaklaşsa siyaha kayacak beyaz yaklaşsa beyaza kayacak gibi… Dürüstlük, netlik, samimiyet grinin en önemli özellikleri arasında yok… Aynı şekilde, moru da o kadar sevmem, pek üsten bakıyor insana ama bana yakışıyor da sanki… O yüzden gri kadar nefret edemiyorum, başkası giydiğinde de sevmem ama kesin; ben giysem neyse. 

Çocukken en sevdiğim rengin neden kırmızı olduğunu hatırlamaya çalışırken daha kısıtlı aklımla daha net olmamı biraz kıskanmış olabilirim. 

“En sevdiğin renk?

“O yüzden her gün kırmızı giyiyorum ya.” 

“O amcayı seviyor musun?”

“Yok”

Hep kırmızı kalmadı ama tabii şeker pembesi oldu sonra, sonra turuncu, sonra yeşil, büyüdükçe kahverengiye kayacak gibi oldu yeşil tuttu saçmalama sen Karadenizlisin ilk yeşil arıyorsun her yerde dedi… Eee ben de hak verdim ve kesinlikle yeşil olmalı dedim ki; yeşile güzelliği katanın içindeki o sarı tonlar olduğunu fark ettim… O kırlarda her bahar açan sarının her tonunda çiçekler. 

Her mevsim çalışma masama koyabildiğim parlak sarı taç yapraklarının verdiği enerjiyi inkâr nasıl ederim? Düğün çiçeği, çuha, sarı ballıbaba, karahindiba, sarı avu dediğimiz zifin, çöplemeciğin o yumuşak sarı rengine rağmen güçlü kökleri hepsi baharı, dolayısıyla uyanmayı yeniden yola koyulmayı hatırlatan çiçekler…

Hele de en güzeli, en görkemlisi de yaylanın yabani kırlarında sarı zifinler içerisinde bile kendini göstermekten geri kalmayan yayla zambakları… Ablamlarla bulduğumuzda birbirimize haber verdiğimiz o çiçeğin (ki sanıyorum koparılması yasaklanmış bir çiçek olmuş artık) hatırına hayatımın geri kalanının bir süresinde en sevdiğim renge sarı diyeceğim. 

Böylece en sevdiğin renk sorusuna karşımdakini mutlu edecek, kafasını yormayacak cevabımı bir süre için buldum. Zaten önemli olan da bu, cevapları karşımızdaki için veririz kendimiz için değil… 

Ama bileceğim ki içten içe; beni unutma çiçeğinin hatırına mavi diyeceğim günü bekleyeceğim.